Print Friendly, PDF & Email

‘EPA is een rotterm! Ik hoop dat deze term niet in de titel van dit themanummer komt’, schiet Dick Pomp uit de startblokken.  ‘Maar iedereen weet wel waar het voor staat’, vult Koos de Boed hem aan. De heren zijn het niet altijd met elkaar eens, maar energiek en met hetzelfde doel voor ogen beginnen zij het interview met een discussie zonder dat er een vraag is gesteld. Dit typeert de bevlogenheid van deze twee mannen met een missie.

Ze leerden elkaar bij GGz Centraal kennen als collega’s. Dick werkt voor het organisatieonderdeel Mens & Organisatie met als opdracht het ontwikkelen van, het werken aan én het onder de aandacht brengen van herstelondersteuning in de organisatie. Koos werkt voor een FACT-team en als coördinator herstel en herstelondersteuning voor de zorgeenheid Veluwe & Veluwevallei.

vluchten

Koos de Boed

Koos de Boed

Ze zijn beiden van ver gekomen maar bevinden zich nu op een punt dat ze vrij-uit over hun verleden vertellen. Koos’ verhaal begint ruim 30 jaar geleden bij een auto-ongeluk dat hij veroorzaakte. ‘Het eerste wat ik deed was vluchten, weglopen van mijzelf.’ Dit trauma heeft later geleid tot een ‘ontploffing’ en hierop volgde zijn eerste opname in de ggz. Op www.herstelproces.nl vertelt Koos zijn hele verhaal. Hij schreef dit verhaal tijdens zijn opleiding tot ervaringsdeskundige in de zorg aan de Hanzehogeschool Groningen.

Waarom is hij ervaringsdeskundige in de zorg geworden? ‘Ik kwam tijdens mijn laatste behandeling terecht in een fijne groep. Ook buiten de therapie praatten we veel met elkaar over onze ervaringen. Mijn aanwezigheid bleek op medecliënten ook een bepaalde positieve invloed te hebben. Zodanig dat de therapeuten begonnen te vragen wanneer ik bij hun aan het werk ging. Dit zette me aan het denken, over mezelf en over wat ik eigenlijk wilde.’

drank & drugs

Dicks eerste kennismaking met de ggz is op zijn 19e met de Riagg. In zijn jeugd is er veel ellende geweest. Dit leidde bij Dick tot overmatig drank- en drugsgebruik en suïcidaal gedrag. De ‘behandeling’ bij de Riagg baatte niet en hij werd in totaal 9 keer opgenomen in zowel de psychiatrie als de verslavingszorg.

In 2008 kwam hij – na een zoektocht op internet – terecht bij Castle Craig verslavingszorg in Schotland, een van de meest gerenommeerde verslavingszorgklinieken in Europa. De hulpverleners die hem daar behandelden waren allemaal verslaafd, maar gebruikten niet. ‘Zo zie ik mijzelf nu ook, nog steeds verslaafd maar zonder te gebruiken’, aldus Dick, ‘Zij konden vanuit hun eigen ervaring voelen wat ik meemaakte en schetsten wat mij nog te wachten stond. Dit werkte goed voor mij en deze ervaring heb ik meegenomen naar Nederland waar ik mijn behandeling vervolgde op de dubbele diagnose afdeling van Zon & Schild. Hier kwam ik in contact met het project ‘Herstel en ervaringsdeskundigheid’. Vervolgens heb ik gewerkt voor het cliëntbelangenbureau (CBB), nam zitting in diverse cliëntenraden en –panels, verzorgde gastlessen, heb voor verschillende FACT-teams gewerkt, tot ik helemaal klaar was voor mijn huidige functie. Ik heb inmiddels geleerd dat ik het kan, ondanks mijn onzekerheid en de angst om terug te vallen.’

niet opgeven!

Wat betekent herstel voor de heren? Koos: ‘Voor mij betekent het dat ik een leven kan leiden waar ik me prettig bij voel. In mijn werk probeer ik cliënten te laten nadenken welke richting zij op willen en hoe.

Dcik Pomp

Dick Pomp

Door hoop te bieden en een voorbeeldfunctie te zijn, maar ook door iedereen in zijn waarde te laten.’ ‘En vooral de boodschap over te brengen om niet op te geven’, vult Dick aan. De energie bij de heren komt voort uit het herontdekken van het leven; het is prachtig om te zien. Perfectionistisch zijn ze ook. Dat is een tegenkracht tegenover de sluimerende angst om te terug te vallen. Deze angst neemt gelukkig steeds verder af.

kleinschaliger en liefdevoller

De inzet van ervaringsdeskundigheid neemt steeds meer toe, hand-in-hand met de voortschrijdende ambulantisering. ‘Het mag gewoon niet meer gebeuren dat iemand 30 jaar in een bos zit met helemaal niks’, betoogt Dick. ‘Ik heb niets tegen opnames maar het mag kleinschaliger, liefdevoller en in een healing environment, gerund door ervaringsdeskundigen met behulp van professionals.’ Er gebeurt veel op dit gebied, ook bij GGz Centraal. Er ontstaat steeds meer samenwerking ook tussen ervaringsdeskundigen en behandelaren; hierdoor kan het herstel van de cliënt voorspoediger en mogelijk ook sneller verlopen.

het heft in eigen handen

De droom voor beide heren is het oprichten van een recoverycentrum in het werkgebied van GGz Centraal. Een centrum waar je het heft in eigen handen neemt en werkt aan je eigen herstel, in contact met mensen die hetzelfde hebben meegemaakt.  Ondersteund, midden in de samenleving, waar je vrij toegankelijk cursussen en trainingen kunt volgen. Kortom: een centrum waar cliënten – met hun eigen herstelproces – leidend zijn.